Orada Kimse Yok

Gitse de bir kalsa da
Hep aynı belirsizlik:
Kapı aralığında bir kadın
Yeri meçhul bir adam.

Kadın
Neyi örttüğü bilinmez bir kapının önünde.
Sert çarptı önce.
Sakladı;
Kurtuldu.
Ve telâşla açtı hemen ardından, merakla
Baktı,
Pes dedi.

    Öylece içeride ses etmedi


Baktı ki olmayacak,
Gitti vakit geçirmeden kilit vurdu üstüne.
Aklınca kaçırdı onu kendinden;
Kurtuldu.
Ve bir balta bulup kırdı hemen kilidi.
Baktı,
Pes dedi.

    içeride ses etmedi


Zaman geçti, yoruldu.
Son gücüyle
Gitti kapıyı duvar yaptı elleriyle,
Özene bezene, azıcık da nefretle.
Bitti;
Kurtuldu
Derken
Kapalı da dursa bir pencere kondurdu üzerine
Baktı,
Pes dedi.

    ses etmedi


Bir müddet nefessiz kaldı.
Koca dünya yetmedi de,
İlle de o pencerenin ardına gidicem diye tutturdu.
Kastı olan bir taş buldu kendince,
Sonra da kırdı camı gönlünce.
Üstü başı bütün kalp kırığı
Dudakları, elleri kan kırmızı
Baktı,
Pes dedi.

    etmedi


Sonunda
Gidip gelmelerini bir yana bırakıp
Çıktı ortaya olduğunca.
Üstüne
Yine gidip baktı cam kırıklarının ardına
Gözleri buğulu
Baktı,
Pes dedi.


    camın ardı bir küçük oda
    zaten bomboştu
    kadın arada
    adam yok’tu

–BE
(09-2007)

Yayınlandı: on 19 Eylül 2007 at 3:45 pm Yorum Yapın

Bu yazının geri izlemesini yapmak için URI: http://befeoglu.wordpress.com/2007/09/19/orada-kimse-yok/trackback/

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri.

Leave a Comment

You must be logged in to post a comment.